top of page

Jeśli chcesz – możesz przeczytać, jak wygląda pierwsza konsultacja

Konsultacja
Konsultacja

Decyzja o skorzystaniu z pomocy psychologa lub psychoterapeuty często pojawia się długo po tym, jak trudności zaczynają wpływać na codzienne życie. Wiele osób zastanawia się, jak wygląda pierwsza konsultacja psychologiczna, czy trzeba się do niej przygotować i czy do czegoś zobowiązuje.

Ten tekst powstał po to, aby w spokojny sposób przybliżyć, czym jest pierwsza konsultacja, jak może wyglądać i czego można się po niej spodziewać.


Jak wygląda pierwsza konsultacja psychologiczna


Pierwsza konsultacja to spotkanie orientacyjne. Jej celem nie jest szybka diagnoza ani rozpoczęcie terapii „od razu”. To raczej bezpieczna przestrzeń, w której można:

  • opowiedzieć o tym, co jest aktualnie trudne

  • przyjrzeć się swojej sytuacji z pomocą specjalisty

  • zadać pytania dotyczące terapii

  • sprawdzić, czy ta forma wsparcia jest odpowiednia

Dla wielu osób już samo nazwanie problemu i bycie wysłuchanym przynosi poczucie ulgi.


Czy trzeba się przygotować do pierwszej wizyty u psychologa

Nie ma obowiązku specjalnego przygotowania się do pierwszej konsultacji. Nie trzeba:

  • porządkować historii życia

  • znać nazw problemów

  • wiedzieć, jaką terapię się wybierze

Można przyjść dokładnie z tym, co jest – z chaosem, zmęczeniem, wątpliwościami czy brakiem słów. Rolą psychologa jest pomoc w uporządkowaniu tego, co się pojawia, a nie ocenianie.


Czego nie trzeba robić podczas pierwszej konsultacji terapeutycznej

Wiele osób obawia się, że podczas pierwszego spotkania trzeba powiedzieć „za dużo” albo dotknąć tematów, na które nie są gotowe. Tymczasem:

  • masz prawo mówić tylko tyle, ile chcesz

  • możesz nie odpowiadać na pytania

  • możesz zrobić przerwę lub zmienić temat

  • możesz zakończyć spotkanie bez decyzji o terapii

Pierwsza konsultacja nie zobowiązuje do rozpoczęcia terapii.


Pierwsza konsultacja a terapia – jaka jest różnica

Pierwsza konsultacja:

  • ma charakter rozpoznawczy

  • służy wzajemnemu poznaniu

  • pozwala określić możliwe formy wsparcia

Terapia psychologiczna lub psychotraumatologiczna:

  • jest procesem

  • wymaga czasu i regularności

  • opiera się na relacji terapeutycznej

Czasem po konsultacji pojawia się gotowość do dalszej pracy, a czasem potrzeba więcej czasu lub innej formy pomocy. Obie opcje są w porządku.


Jeśli towarzyszy Ci lęk przed pierwszą wizytą

Lęk przed pierwszą konsultacją jest bardzo częsty. Podobnie jak wstyd, niepewność czy myśli: „inni mają gorzej”. Z perspektywy psychologicznej są to naturalne reakcje ochronne, zwłaszcza u osób, które długo radziły sobie samodzielnie lub doświadczyły trudnych relacji.

Rozmowa z psychologiem nie oznacza słabości. Dla wielu osób jest momentem, w którym po raz pierwszy mogą skupić się na sobie – bez ocen i oczekiwań.


Kiedy warto rozważyć konsultację psychologiczną

Warto rozważyć rozmowę z psychologiem lub psychotraumatologiem, gdy:

  • trudności utrzymują się mimo prób radzenia sobie

  • napięcie wpływa na relacje lub codzienne funkcjonowanie

  • pojawia się poczucie przeciążenia, bezradności lub wycofania

  • doświadczenia z przeszłości wracają w postaci objawów

Nie trzeba czekać na „najgorszy moment”. Konsultacja może być formą profilaktyki i wsparcia.


Czy po konsultacji trzeba rozpocząć terapię

Nie.

Pierwsza konsultacja nie jest zobowiązaniem. Możesz:

  • zdecydować się na terapię

  • odłożyć decyzję

  • poszukać innej formy pomocy

  • zakończyć na jednym spotkaniu

Twoja decyzja i Twoje tempo są najważniejsze.


Jeśli chcesz – możesz zrobić pierwszy krok

Jeśli rozważasz kontakt z psychologiem, być może coś w Twoim życiu domaga się uwagi, zrozumienia lub większej troski. Nie zawsze musi to być kryzys czy trauma. Czasem wystarczy długotrwałe zmęczenie, trudności w relacjach lub poczucie, że „coś jest nie tak”.

Jeśli chcesz – możesz umówić się na pierwszą konsultację i sprawdzić, czy taka rozmowa byłaby dla Ciebie pomocna. Bez presji. W swoim tempie.


Materiał ma charakter psychoedukacyjny i nie zastępuje profesjonalnej diagnozy ani terapii.


Bibliografia


  1. Herman, J. L. (2015). Trauma i powrót do równowagi. Gdańsk: GWP.

  2. van der Kolk, B. (2018). Strach ucieleśniony. Mózg, umysł i ciało w terapii traumy. Warszawa: Czarna Owca.

  3. Ogden, P., Minton, K., Pain, C. (2014). Trauma i ciało. Psychoterapia sensoryczno-motoryczna. Warszawa: Czarna Owca.

  4. Yalom, I. D. (2008). Dar terapii. Warszawa: Czarna Owca.

  5. Dryden, W., Reeves, A. (2013). Wprowadzenie do psychoterapii. Gdańsk: GWP.

Komentarze


bottom of page