OSTATNIE WPISY

Trauma relacyjna to nie tylko emocjonalna rana – to również fizjologiczny ślad chronicznego stresu zapisanego w ciele. Zrozumienie tego połączenia pozwala lepiej zadbać o siebie – nie tylko psychicznie, ale i biologicznie.

Trauma to reakcja organizmu na sytuację zagrażającą życiu, bezpieczeństwu lub integralności psychicznej. Nie zawsze chodzi o jedno wydarzenie – często to długotrwały stres, zaniedbanie emocjonalne, życie w napięciu czy brak wsparcia przez lata.Kluczowe jest to, że w chwili zdarzenia człowiek czuje się bezsilny, przerażony lub pozbawiony wpływu. Psychika zapisuje wtedy, że świat jest niebezpieczny, a ciało pozostaje w stanie gotowości — nawet długo po tym, gdy zagrożenie minęł

Jednym z efektów pracy terapeutycznej jest rozwój rezyliencji – zdolności do radzenia sobie z przeciwnościami. Osoba, która przepracowała traumę, często zyskuje głębsze zrozumienie życia, większą empatię wobec innych i umiejętność doceniania drobnych rzeczy.

Odbudowanie się po toksycznej relacji to proces, który wymaga odwagi, cierpliwości i życzliwości wobec samego siebie. Kluczowe jest uznanie własnych doświadczeń, praca nad emocjami, odbudowa poczucia wartości i nauka stawiania granic. Pomoc psychoterapeuty może być nieoceniona w tym procesie. Zapraszam Cię do indywidualnej konsultacji. Ze mną odzyskasz siebie - swoją wartość, wolność i zdolność do kreacji siebie nowej/nowego.

Zmiany w procesie terapeutycznym często wiążą się z dyskomfortem. To naturalna i potrzebna reakcja, gdy wchodzimy na drogę przemiany – zarówno psychicznej, jak i emocjonalnej. W takim trudnym momencie kluczowe jest zrozumienie, że opór i niepokój to nie przeszkoda, lecz sygnały, że zmiana nadchodzi.

Stres staje się przewlekły (chroniczny), gdy jest obecny nieustannie lub regularnie przez dłuższy czas, nawet bez wyraźnych, dramatycznych czynników wywołujących. Często wyzwalany przez: przewlekłe obciążenie psychiczne (np. trudna, stresująca praca, opieka nad osobą chorą); powtarzające się drobne frustracje dnia codziennego (np. korki, irytujące sytuacje)

Osobowość borderline (czyli z pogranicza) to termin, który często pojawia się zarówno w języku potocznym, jak i w diagnostyce klinicznej. Jednym z najbardziej wpływowych teoretyków, który nadał tej koncepcji solidne podstawy teoretyczne, jest Otto Kernberg — psychiatra i psychoanalityk, który opracował spójną teorię struktury osobowości borderline w ramach nurtu psychodynamicznego.

Pamiętaj – nie chodzi o perfekcyjnie utrzymany ogród, lecz o doświadczenie kontaktu z naturą i powrót do prostych, kojących czynności. Nawet kilka minut dziennie wśród zieleni może wspierać Twoje zdrowie psychiczne.

Światowy Dzień Mózgu ustanowiony został przez World Federation of Neurology we współpracy z międzynarodowymi organizacjami neurologicznymi. Pierwsze obchody odbyły się w 2014 roku, a celem jest zwiększenie świadomości o chorobach neurologicznych i metodach dbania o zdrowie mózgu

Jeśli emocje wydają się przytłaczające, trudne do nazwania lub zbyt długo pozostają „zamrożone” — to może być sygnał, że potrzebujesz wsparcia. Praca z emocjami nie polega na ich tłumieniu, ale na ich rozumieniu i przyjmowaniu z łagodnością. Terapia może pomóc Ci: nauczyć się rozpoznawać emocje w ciele i w myślach, zrozumieć ich funkcję i źródło, odzyskać kontakt z samym sobą i swoimi potrzebami, nauczyć się bezpiecznego ich wyrażania w relacjach.

Depresja to nie tylko smutek. To stan głębokiego cierpienia psychicznego, który dotyka całej osoby – jej myśli, emocji, ciała, relacji i poczucia sensu. Osoby zmagające się z depresją często mówią, że „nie czują nic” lub że wszystko straciło smak i sens. To nie lenistwo ani słabość. To poważna, ale leczalna choroba. Co pomaga wyjść z depresji?

Lęk przed odrzuceniem to intensywny niepokój, który pojawia się w sytuacjach, gdy istnieje ryzyko, że zostaniemy zignorowani, skrytykowani, wykluczeni lub opuszczeni przez innych. To uczucie, które często wpływa na nasze relacje – nie tylko romantyczne, ale również przyjacielskie, rodzinne czy zawodowe.

Gdy ból po zdradzie nie mija, a codzienne funkcjonowanie staje się utrudnione, warto skorzystać z pomocy psychoterapeuty. Szczególnie jeśli pojawiają się objawy depresji, zaburzenia snu, myśli rezygnacyjne czy utrata sensu życia. Ból po zdradzie mija – ale nie od razu. Potrzeba czasu, cierpliwości, samoopieki i nierzadko profesjonalnego wsparcia, by odzyskać równowagę emocjonalną. Zdrada może być końcem pewnego etapu – ale też początkiem głębszego poznania siebie i swoich pot

W psychologii mówi się o wybaczeniu jako o procesie, który może znacząco poprawić nasz dobrostan psychiczny, zmniejszyć poziom stresu oraz umożliwić zdrowe funkcjonowanie w relacjach. Wbrew pozorom wybaczanie nie zawsze dotyczy relacji z innymi – czasem największym wyzwaniem jest przebaczenie samemu sobie.

Nie jesteś sam/a Rozmawianie o stresie to nie oznaka słabości – to akt odwagi i krok do zdrowia psychicznego. Warto próbować, nawet jeśli na początku przychodzi to z trudem. Polski piknik psychologiczny w Sztokholmie (jeden z wielu, jaki organizuję) jest moją odpowiedzią na wsparcie w tym zakresie.

W odróżnieniu od traumy "jednorazowej", trauma rozwojowa zazwyczaj ma charakter chroniczny — jest czymś, co dzieje się w codzienności dziecka przez dłuższy czas. To właśnie w środowisku, które powinno wspierać rozwój, dochodzi do bolesnych doświadczeń emocjonalnych, z którymi młody organizm nie potrafi sobie poradzić.

Emigracja to nie tylko zmiana miejsca, ale też zmiana wewnętrzna. Warto o tym pamiętać – zarówno będąc emigrantem, jak i mając bliskich, którzy wyjechali. Ich decyzja to nie tylko wybór lepszych zarobków, ale często długa, trudna droga przez emocje i samotność. Dlatego ważne jest, by rozmawiać o tym otwarcie, wspierać się nawzajem i nie bać się szukać pomocy – również psychologicznej.

Trauma molestowania seksualnego w dzieciństwie jest jednym z najgłębiej raniących doświadczeń, z jakimi zgłaszają się pacjenci.

Może nosisz w sobie historię molestowania seksualnego z dzieciństwa, swoją lub czyjąś z Twojej rodziny i czujesz, że ten temat jest jak cień

Warto zacząć od odpowiedzi na pytania tzw. otwierające. Będą one dotyczyły samopoczucia w chwili podjęcia tego trudnego tematu. Określą poziom gotowości do podzielenia się informacjami o wydarzeniu. Można wskazać elementy wspierające w tej trudnej rozmowie, np. poprosić o pytania pomocnicze, czas do zastanowienia się itp.