OSTATNIE WPISY

Decyzja o skorzystaniu z pomocy psychologa lub psychoterapeuty często pojawia się długo po tym, jak trudności zaczynają wpływać na codzienne życie. Wiele osób zastanawia się, jak wygląda pierwsza konsultacja psychologiczna, czy trzeba się do niej przygotować i czy do czegoś zobowiązuje.

Moment, w którym jedna osoba w relacji zaczyna intensywnie zdrowieć psychicznie – kończy terapię odwykową, trzeźwieje, podejmuje głęboką pracę terapeutyczną – bywa paradoksalnie jednym z najbardziej kryzysowych etapów dla związku. To czas, w którym zamiast ulgi i bliskości często pojawia się chaos, lęk, narastające napięcie, a niekiedy decyzja o rozstaniu.

„Czy terapeuta może mówić komplementy pacjentowi?” jest jednym z częściej pojawiających się we współczesnej psychoterapii. Odpowiedź brzmi: tak — terapeuta może komplementować, ale tylko w sposób świadomy, profesjonalny i służący terapii. A to oznacza coś zupełnie innego niż zwykłe pochwały znane z codziennych relacji.

Atrakcyjność to pojęcie znacznie szersze niż wygląd zewnętrzny. W psychologii i psychoterapii mówi się o niej jako o zestawie cech fizycznych, emocjonalnych, społecznych i poznawczych, które budzą w innych zainteresowanie, zaufanie i chęć bycia w relacji. W przypadku mężczyzn atrakcyjność ma wiele wymiarów — część z nich wynika z biologii i ewolucji, inne z kultury, a jeszcze inne z indywidualnego stylu bycia i dojrzałości emocjonalnej.

Trauma relacyjna to nie tylko emocjonalna rana – to również fizjologiczny ślad chronicznego stresu zapisanego w ciele. Zrozumienie tego połączenia pozwala lepiej zadbać o siebie – nie tylko psychicznie, ale i biologicznie.

Obgadywanie i oczernianie innych to z pozoru niegroźne zachowania, które często maskują głębsze emocje – zazdrość, frustrację, zranienie czy potrzebę przynależności. W rzeczywistości jednak są to działania niezwykle szkodliwe emocjonalnie – zarówno dla osoby, o której się mówi, jak i dla samego sprawcy. Obgadywanie niszczy więzi, oddala ludzi od siebie i tworzy atmosferę nieufności – to cichy, lecz dotkliwy sposób ranienia, który pozostawia ślad w emocjonalnym świecie wszystk

Trauma to reakcja organizmu na sytuację zagrażającą życiu, bezpieczeństwu lub integralności psychicznej. Nie zawsze chodzi o jedno wydarzenie – często to długotrwały stres, zaniedbanie emocjonalne, życie w napięciu czy brak wsparcia przez lata.Kluczowe jest to, że w chwili zdarzenia człowiek czuje się bezsilny, przerażony lub pozbawiony wpływu. Psychika zapisuje wtedy, że świat jest niebezpieczny, a ciało pozostaje w stanie gotowości — nawet długo po tym, gdy zagrożenie minęł

Jeśli pozostajesz w toksycznej relacji lub podejrzewasz, że w takiej jesteś, skorzystaj ze wsparcia profesjonalisty. Pozostawanie w toksycznej relacji stopniowo obniża poczucie własnej wartości i utrwala destrukcyjne schematy myślenia oraz reagowania. Długotrwała ekspozycja na krytykę, manipulację czy brak wsparcia prowadzi do chronicznego stresu, który negatywnie wpływa zarówno na zdrowie psychiczne, jak i fizyczne.

Unikanie to strategia regulacji emocji polegająca na odsuwaniu od siebie tego, co trudne, niewygodne lub budzące lęk. Nie chodzi więc tylko o zadania same w sobie, ale przede wszystkim o emocje, jakie one wywołują. Unikamy pracy, bo boimy się porażki. Odsuwamy trudną rozmowę, bo nie chcemy zmierzyć się z konfliktem. Przeglądamy media społecznościowe zamiast pisać raport, bo zderzenie z zadaniem budzi napięcie. W ten sposób unikamy nie tylko czynności, ale i emocjo

Miłość to jedno z najbardziej złożonych i fascynujących doświadczeń w życiu człowieka. Psychologia podkreśla, że miłość nie jest stanem statycznym, lecz dynamicznym procesem, który przechodzi przez kolejne fazy.

Stres staje się przewlekły (chroniczny), gdy jest obecny nieustannie lub regularnie przez dłuższy czas, nawet bez wyraźnych, dramatycznych czynników wywołujących. Często wyzwalany przez: przewlekłe obciążenie psychiczne (np. trudna, stresująca praca, opieka nad osobą chorą); powtarzające się drobne frustracje dnia codziennego (np. korki, irytujące sytuacje)

W psychologii termin „Ja” (ang. self) odnosi się do całokształtu naszych doświadczeń związanych z samym sobą – to, jak siebie postrzegamy, jak siebie oceniamy i jak odczuwamy swoją tożsamość. W literaturze psychologicznej wyróżnia się m.in.: Ja realne – to, jak widzimy siebie teraz Ja idealne – to, kim chcielibyśmy być Ja powinnościowe – to, kim „powinniśmy” być (w oparciu o normy społeczne i rodzinne) Ja odzwierciedlone – obraz siebie, jaki – jak sądzimy – widzą inni

To, co myślimy i czujemy, nie jest jedynie „w tle” naszych działań – to ich fundament. Zmieniając sposób myślenia i ucząc się rozumienia swoich emocji, zyskujemy wpływ na własne zachowania, decyzje i codzienne wybory.

Osobowość borderline (czyli z pogranicza) to termin, który często pojawia się zarówno w języku potocznym, jak i w diagnostyce klinicznej. Jednym z najbardziej wpływowych teoretyków, który nadał tej koncepcji solidne podstawy teoretyczne, jest Otto Kernberg — psychiatra i psychoanalityk, który opracował spójną teorię struktury osobowości borderline w ramach nurtu psychodynamicznego.

Światowy Dzień Mózgu ustanowiony został przez World Federation of Neurology we współpracy z międzynarodowymi organizacjami neurologicznymi. Pierwsze obchody odbyły się w 2014 roku, a celem jest zwiększenie świadomości o chorobach neurologicznych i metodach dbania o zdrowie mózgu

Tożsamość to psychologiczna i społeczna konstrukcja, która pozwala człowiekowi odpowiedzieć na pytania: kim jestem?, do kogo należę?, co mnie określa jako jednostkę?. Składa się z wielu warstw i kształtuje się przez całe życie – pod wpływem doświadczeń, relacji, kontekstu społecznego i kulturowego. W psychologii mówi się o różnych wymiarach tożsamości, z których najważniejsze to: tożsamość osobista, tożsamość społeczna oraz tożsamość kulturowa.

Depresja to nie tylko smutek. To stan głębokiego cierpienia psychicznego, który dotyka całej osoby – jej myśli, emocji, ciała, relacji i poczucia sensu. Osoby zmagające się z depresją często mówią, że „nie czują nic” lub że wszystko straciło smak i sens. To nie lenistwo ani słabość. To poważna, ale leczalna choroba. Co pomaga wyjść z depresji?

Kiedy warto sięgnąć po pomoc specjalisty? Gdy emocje są zbyt silne i nie mijają. Gdy pojawiają się problemy ze snem, jedzeniem, koncentracją. Gdy czujesz, że „nie chcesz już żyć” lub „nie ma sensu dalej próbować”. Psychoterapia może pomóc zrozumieć, przeżyć i przekształcić doświadczenie bankructwa w drogę do nowego początku – nie tylko zawodowego, ale też wewnętrznego. Bankructwo to jedno z najtrudniejszych doświadczeń, z jakimi może zmierzyć się człowiek.

W psychologii mówi się o wybaczeniu jako o procesie, który może znacząco poprawić nasz dobrostan psychiczny, zmniejszyć poziom stresu oraz umożliwić zdrowe funkcjonowanie w relacjach. Wbrew pozorom wybaczanie nie zawsze dotyczy relacji z innymi – czasem największym wyzwaniem jest przebaczenie samemu sobie.

Choć nie ma uniwersalnego przepisu na dobrostan, psychologia dysponuje wiedzaą, która pokazuje, co rzeczywiście wzmacnia naszą odporność emocjonalną i sprzyja zdrowiu psychicznemu.