OSTATNIE WPISY

Decyzja o skorzystaniu z pomocy psychologa lub psychoterapeuty często pojawia się długo po tym, jak trudności zaczynają wpływać na codzienne życie. Wiele osób zastanawia się, jak wygląda pierwsza konsultacja psychologiczna, czy trzeba się do niej przygotować i czy do czegoś zobowiązuje.

„Czy terapeuta może mówić komplementy pacjentowi?” jest jednym z częściej pojawiających się we współczesnej psychoterapii. Odpowiedź brzmi: tak — terapeuta może komplementować, ale tylko w sposób świadomy, profesjonalny i służący terapii. A to oznacza coś zupełnie innego niż zwykłe pochwały znane z codziennych relacji.

Psychoterapia nie jest jedynie „rozmową o problemach”. To proces, który obejmuje całe Twoje funkcjonowanie — ciało, emocje, myśli, nawyki, przekonania i relacje. Dlatego tak ważne jest, aby terapeuta potrafił widzieć Cię całościowo, z różnych perspektyw. Jeśli czujesz, że to dobry moment, by przyjrzeć się sobie z empatią i profesjonalnym wsparciem, zapraszam do kontaktu. Psychoterapia może być Twoją drogą do większej wolności, równowagi i zrozumienia siebie.

Błędy atrybucji są częścią naszego poznawczego „oprogramowania”. Nie sposób całkowicie się ich pozbyć, ale można je rozpoznawać i korygować, by widzieć świat i ludzi bardziej realistycznie. Świadomość tych mechanizmów sprzyja empatii, zrozumieniu i lepszej jakości relacji – zarówno z innymi, jak i z samym sobą.

Trauma to reakcja organizmu na sytuację zagrażającą życiu, bezpieczeństwu lub integralności psychicznej. Nie zawsze chodzi o jedno wydarzenie – często to długotrwały stres, zaniedbanie emocjonalne, życie w napięciu czy brak wsparcia przez lata.Kluczowe jest to, że w chwili zdarzenia człowiek czuje się bezsilny, przerażony lub pozbawiony wpływu. Psychika zapisuje wtedy, że świat jest niebezpieczny, a ciało pozostaje w stanie gotowości — nawet długo po tym, gdy zagrożenie minęł

Zmiany w procesie terapeutycznym często wiążą się z dyskomfortem. To naturalna i potrzebna reakcja, gdy wchodzimy na drogę przemiany – zarówno psychicznej, jak i emocjonalnej. W takim trudnym momencie kluczowe jest zrozumienie, że opór i niepokój to nie przeszkoda, lecz sygnały, że zmiana nadchodzi.

To, co myślimy i czujemy, nie jest jedynie „w tle” naszych działań – to ich fundament. Zmieniając sposób myślenia i ucząc się rozumienia swoich emocji, zyskujemy wpływ na własne zachowania, decyzje i codzienne wybory.

Model osobowości Wielkiej Piątki pozwala lepiej zrozumieć siebie – swoje mocne strony, potrzeby, sposoby reagowania. To nie „szufladka”, ale mapa, która pomaga poruszać się po świecie emocji, relacji i decyzji. Jeśli chcesz pogłębić tę wiedzę w kontekście swojego życia lub pracy terapeutycznej – warto porozmawiać z psychologiem lub psychoterapeutą.

Osobowość borderline (czyli z pogranicza) to termin, który często pojawia się zarówno w języku potocznym, jak i w diagnostyce klinicznej. Jednym z najbardziej wpływowych teoretyków, który nadał tej koncepcji solidne podstawy teoretyczne, jest Otto Kernberg — psychiatra i psychoanalityk, który opracował spójną teorię struktury osobowości borderline w ramach nurtu psychodynamicznego.

Pamiętaj – nie chodzi o perfekcyjnie utrzymany ogród, lecz o doświadczenie kontaktu z naturą i powrót do prostych, kojących czynności. Nawet kilka minut dziennie wśród zieleni może wspierać Twoje zdrowie psychiczne.

Światowy Dzień Mózgu ustanowiony został przez World Federation of Neurology we współpracy z międzynarodowymi organizacjami neurologicznymi. Pierwsze obchody odbyły się w 2014 roku, a celem jest zwiększenie świadomości o chorobach neurologicznych i metodach dbania o zdrowie mózgu

Jeśli emocje wydają się przytłaczające, trudne do nazwania lub zbyt długo pozostają „zamrożone” — to może być sygnał, że potrzebujesz wsparcia. Praca z emocjami nie polega na ich tłumieniu, ale na ich rozumieniu i przyjmowaniu z łagodnością. Terapia może pomóc Ci: nauczyć się rozpoznawać emocje w ciele i w myślach, zrozumieć ich funkcję i źródło, odzyskać kontakt z samym sobą i swoimi potrzebami, nauczyć się bezpiecznego ich wyrażania w relacjach.

Odporność psychiczna to zdolność radzenia sobie z wyzwaniami, stresem i trudnościami w sposób elastyczny i konstruktywny. Choć bywa mylona z „gruboskórnością” czy tłumieniem emocji, w rzeczywistości dotyczy czegoś zupełnie innego – wewnętrznej równowagi, umiejętności autoregulacji i elastycznego reagowania na życiowe doświadczenia. Jednym z najlepiej przebadanych narzędzi wspierających odporność psychiczną jest mindfulness – czyli uważność.

Nie jesteś sam/a Rozmawianie o stresie to nie oznaka słabości – to akt odwagi i krok do zdrowia psychicznego. Warto próbować, nawet jeśli na początku przychodzi to z trudem. Polski piknik psychologiczny w Sztokholmie (jeden z wielu, jaki organizuję) jest moją odpowiedzią na wsparcie w tym zakresie.

W odróżnieniu od traumy "jednorazowej", trauma rozwojowa zazwyczaj ma charakter chroniczny — jest czymś, co dzieje się w codzienności dziecka przez dłuższy czas. To właśnie w środowisku, które powinno wspierać rozwój, dochodzi do bolesnych doświadczeń emocjonalnych, z którymi młody organizm nie potrafi sobie poradzić.

Czym jest samoświadomość? To umiejętność zauważania własnych myśli, emocji, reakcji i potrzeb – bez oceniania. Samoświadomość to wewnętrzne lustro, w którym odbijają się nasze mechanizmy obronne, przekonania, wzorce z dzieciństwa. Dzięki niej możemy zatrzymać się i zadać pytanie: „Co naprawdę czuję? Czego potrzebuję? Dlaczego reaguję właśnie tak?”

Trauma molestowania seksualnego w dzieciństwie jest jednym z najgłębiej raniących doświadczeń, z jakimi zgłaszają się pacjenci.

Czy kiedykolwiek czułaś/łeś, że świat oddziałuje na Ciebie mocniej niż na innych? Czy piękna melodia potrafi Cię doprowadzić do łez, a...

Warto zauważyć, że nie każde traumatyczne doświadczenie prowadzi do długotrwałych problemów psychicznych. Wiele osób wykazuje rezyliencję, czyli odporność psychiczną oraz zdolność do szybkiego powrotu do równowagi życiowej. Pojawia się zdolność do adaptacji po trudnych przeżyciach. Istnieje nawet zjawisko wzrostu potraumatycznego.

Myślenie dziecięce Jest taki czas, kiedy dziecko jest przesłodkie. Chętnie opowiada o różnych sprawach. Jego opowieści są tak urocze, że...