OSTATNIE WPISY

Zmęczenie psychiczne to doświadczenie, które coraz częściej pojawia się w gabinetach psychologicznych i psychoterapeutycznych. Osoby, które go doświadczają, często mówią: „nic szczególnego się nie dzieje, a ja nie mam siły żyć”, „jestem zmęczona, mimo że odpoczywam”, „moja głowa nigdy nie przestaje pracować”. Warto podkreślić, że zmęczenie psychiczne nie jest „słabością” ani „lenistwem”. To sygnał — często złożony — że organizm i psychika funkcjonują w stanie przeciążenia.

Świadomość potrzeb wspiera rozwój tylko wtedy, gdy towarzyszy jej choć minimalne poczucie wpływu. Nie chodzi o pełne zaspokojenie. Często wystarczy: częściowe działanie symboliczne zaspokojenie zmiana perspektyw

Molestowanie seksualne wobec chłopców i młodych mężczyzn jest wciąż tematem rzadko podejmowanym, zarówno w przestrzeni społecznej, jak i w gabinetach terapeutycznych. Tymczasem jego konsekwencje mogą być głębokie, długotrwałe i wielowymiarowe, wpływając na funkcjonowanie emocjonalne, relacyjne i tożsamościowe dorosłego mężczyzny. W niniejszym artykule przedstawiam psychologiczne ujęcie tego zjawiska, ze szczególnym uwzględnieniem jego długofalowych skutków.

Lęk jest jedną z najbardziej pierwotnych emocji. Jego zadaniem jest ochrona przed zagrożeniem. Problem pojawia się wtedy, gdy mechanizm ten uruchamia się nieadekwatnie do sytuacji. Kiedy organizm odbiera coś jako zagrożenie, aktywizuje się układ odpowiedzialny za reakcję „walcz lub uciekaj”. Wtedy dominującą rolę zaczynają odgrywać struktury odpowiedzialne za przetwarzanie emocji, szczególnie ciało migdałowate.

Wojna to doświadczenie skrajnego zagrożenia życia, integralności fizycznej i poczucia bezpieczeństwa. Uczestnictwo w działaniach wojennych, bezpośrednie obserwowanie przemocy, bombardowań czy śmierci, ale także świadomość, że zagrożenie dotyczy naszych najbliższych — może uruchomić w psychice mechanizmy, które prowadzą do ostrej reakcji stresowej, a następnie do zespołu stresu pourazowego (PTSD) oraz utrwalonej traumy.

Wiele osób wpisuje w wyszukiwarkę pytania typu: „Jak przestać się bać?”, „Jak kontrolować emocje?”, „Dlaczego moje reakcje są tak silne?” Choć internet pełen jest „szybkich sposobów” na pozbycie się lęku, rzeczywistość psychologiczna jest znacznie bardziej złożona. I — co ważne — lęku nie da się po prostu wyłączyć. Można natomiast nauczyć się go regulować, rozumieć i stopniowo odzyskiwać wpływ nad własnym doświadczeniem emocjonalnym.

Dlaczego karanie ciszą tak silnie aktywuje cierpienie? Z perspektywy teorii przywiązania oraz psychotraumatologii karanie ciszą: * aktywuje lęk przed porzuceniem, * uruchamia wczesne schematy opuszczenia i deprywacji emocjonalnej, * destabilizuje poczucie bezpieczeństwa w relacji. Im silniejsza potrzeba przynależności i im bardziej relacja stanowi główne źródło bezpieczeństwa, tym dotkliwsze skutki niesie karanie ciszą.

Narcystyczne zaburzenie osobowości charakteryzuje się trwałym wzorcem: poczucia własnej wyjątkowości i wyższości, silnej potrzeby podziwu i uznania, ograniczonej zdolności do empatii, nadwrażliwości na krytykę i porażkę. Choć na poziomie zachowania osoby narcystyczne mogą sprawiać wrażenie pewnych siebie, dominujących i emocjonalnie niezależnych, ich wewnętrzne funkcjonowanie często opiera się na kruchym poczuciu własnej wartości oraz głębokim lęku przed odrzuceniem i ws

Psychoterapia nie jest jedynie „rozmową o problemach”. To proces, który obejmuje całe Twoje funkcjonowanie — ciało, emocje, myśli, nawyki, przekonania i relacje. Dlatego tak ważne jest, aby terapeuta potrafił widzieć Cię całościowo, z różnych perspektyw. Jeśli czujesz, że to dobry moment, by przyjrzeć się sobie z empatią i profesjonalnym wsparciem, zapraszam do kontaktu. Psychoterapia może być Twoją drogą do większej wolności, równowagi i zrozumienia siebie.

Trauma relacyjna to nie tylko emocjonalna rana – to również fizjologiczny ślad chronicznego stresu zapisanego w ciele. Zrozumienie tego połączenia pozwala lepiej zadbać o siebie – nie tylko psychicznie, ale i biologicznie.

Unikanie to strategia regulacji emocji polegająca na odsuwaniu od siebie tego, co trudne, niewygodne lub budzące lęk. Nie chodzi więc tylko o zadania same w sobie, ale przede wszystkim o emocje, jakie one wywołują. Unikamy pracy, bo boimy się porażki. Odsuwamy trudną rozmowę, bo nie chcemy zmierzyć się z konfliktem. Przeglądamy media społecznościowe zamiast pisać raport, bo zderzenie z zadaniem budzi napięcie. W ten sposób unikamy nie tylko czynności, ale i emocjo

Zmiany w procesie terapeutycznym często wiążą się z dyskomfortem. To naturalna i potrzebna reakcja, gdy wchodzimy na drogę przemiany – zarówno psychicznej, jak i emocjonalnej. W takim trudnym momencie kluczowe jest zrozumienie, że opór i niepokój to nie przeszkoda, lecz sygnały, że zmiana nadchodzi.

Stres staje się przewlekły (chroniczny), gdy jest obecny nieustannie lub regularnie przez dłuższy czas, nawet bez wyraźnych, dramatycznych czynników wywołujących. Często wyzwalany przez: przewlekłe obciążenie psychiczne (np. trudna, stresująca praca, opieka nad osobą chorą); powtarzające się drobne frustracje dnia codziennego (np. korki, irytujące sytuacje)

Model osobowości Wielkiej Piątki pozwala lepiej zrozumieć siebie – swoje mocne strony, potrzeby, sposoby reagowania. To nie „szufladka”, ale mapa, która pomaga poruszać się po świecie emocji, relacji i decyzji. Jeśli chcesz pogłębić tę wiedzę w kontekście swojego życia lub pracy terapeutycznej – warto porozmawiać z psychologiem lub psychoterapeutą.

Jeśli emocje wydają się przytłaczające, trudne do nazwania lub zbyt długo pozostają „zamrożone” — to może być sygnał, że potrzebujesz wsparcia. Praca z emocjami nie polega na ich tłumieniu, ale na ich rozumieniu i przyjmowaniu z łagodnością. Terapia może pomóc Ci: nauczyć się rozpoznawać emocje w ciele i w myślach, zrozumieć ich funkcję i źródło, odzyskać kontakt z samym sobą i swoimi potrzebami, nauczyć się bezpiecznego ich wyrażania w relacjach.

Odporność psychiczna to zdolność radzenia sobie z wyzwaniami, stresem i trudnościami w sposób elastyczny i konstruktywny. Choć bywa mylona z „gruboskórnością” czy tłumieniem emocji, w rzeczywistości dotyczy czegoś zupełnie innego – wewnętrznej równowagi, umiejętności autoregulacji i elastycznego reagowania na życiowe doświadczenia. Jednym z najlepiej przebadanych narzędzi wspierających odporność psychiczną jest mindfulness – czyli uważność.

Gdy ból po zdradzie nie mija, a codzienne funkcjonowanie staje się utrudnione, warto skorzystać z pomocy psychoterapeuty. Szczególnie jeśli pojawiają się objawy depresji, zaburzenia snu, myśli rezygnacyjne czy utrata sensu życia. Ból po zdradzie mija – ale nie od razu. Potrzeba czasu, cierpliwości, samoopieki i nierzadko profesjonalnego wsparcia, by odzyskać równowagę emocjonalną. Zdrada może być końcem pewnego etapu – ale też początkiem głębszego poznania siebie i swoich pot

W psychologii mówi się o wybaczeniu jako o procesie, który może znacząco poprawić nasz dobrostan psychiczny, zmniejszyć poziom stresu oraz umożliwić zdrowe funkcjonowanie w relacjach. Wbrew pozorom wybaczanie nie zawsze dotyczy relacji z innymi – czasem największym wyzwaniem jest przebaczenie samemu sobie.

Nie jesteś sam/a Rozmawianie o stresie to nie oznaka słabości – to akt odwagi i krok do zdrowia psychicznego. Warto próbować, nawet jeśli na początku przychodzi to z trudem. Polski piknik psychologiczny w Sztokholmie (jeden z wielu, jaki organizuję) jest moją odpowiedzią na wsparcie w tym zakresie.

Prowadzę terapię par online – w sposób przemyślany, uważny i oparty na sprawdzonych podejściach psychoterapeutycznych. Pracuję z parami w różnym momencie relacji: tymi, które przeżywają kryzys, są po zdradzie, a także z tymi, które chcą budować świadome partnerstwo. Nie musicie być „gotowi na wszystko”. Wystarczy, że jesteście gotowi spróbować. Skontaktujcie się ze mną, by umówić się na pierwszą konsultację i sprawdzić, czy to dobry czas i przestrzeń dla Was.