OSTATNIE WPISY

Dlaczego karanie ciszą tak silnie aktywuje cierpienie? Z perspektywy teorii przywiązania oraz psychotraumatologii karanie ciszą: * aktywuje lęk przed porzuceniem, * uruchamia wczesne schematy opuszczenia i deprywacji emocjonalnej, * destabilizuje poczucie bezpieczeństwa w relacji. Im silniejsza potrzeba przynależności i im bardziej relacja stanowi główne źródło bezpieczeństwa, tym dotkliwsze skutki niesie karanie ciszą.

Moment, w którym jedna osoba w relacji zaczyna intensywnie zdrowieć psychicznie – kończy terapię odwykową, trzeźwieje, podejmuje głęboką pracę terapeutyczną – bywa paradoksalnie jednym z najbardziej kryzysowych etapów dla związku. To czas, w którym zamiast ulgi i bliskości często pojawia się chaos, lęk, narastające napięcie, a niekiedy decyzja o rozstaniu.

„Czy terapeuta może mówić komplementy pacjentowi?” jest jednym z częściej pojawiających się we współczesnej psychoterapii. Odpowiedź brzmi: tak — terapeuta może komplementować, ale tylko w sposób świadomy, profesjonalny i służący terapii. A to oznacza coś zupełnie innego niż zwykłe pochwały znane z codziennych relacji.

Jeśli pozostajesz w toksycznej relacji lub podejrzewasz, że w takiej jesteś, skorzystaj ze wsparcia profesjonalisty. Pozostawanie w toksycznej relacji stopniowo obniża poczucie własnej wartości i utrwala destrukcyjne schematy myślenia oraz reagowania. Długotrwała ekspozycja na krytykę, manipulację czy brak wsparcia prowadzi do chronicznego stresu, który negatywnie wpływa zarówno na zdrowie psychiczne, jak i fizyczne.

Lęk przed odrzuceniem to intensywny niepokój, który pojawia się w sytuacjach, gdy istnieje ryzyko, że zostaniemy zignorowani, skrytykowani, wykluczeni lub opuszczeni przez innych. To uczucie, które często wpływa na nasze relacje – nie tylko romantyczne, ale również przyjacielskie, rodzinne czy zawodowe.