OSTATNIE WPISY

Świadomość potrzeb wspiera rozwój tylko wtedy, gdy towarzyszy jej choć minimalne poczucie wpływu. Nie chodzi o pełne zaspokojenie. Często wystarczy: częściowe działanie symboliczne zaspokojenie zmiana perspektyw

Wojna to doświadczenie skrajnego zagrożenia życia, integralności fizycznej i poczucia bezpieczeństwa. Uczestnictwo w działaniach wojennych, bezpośrednie obserwowanie przemocy, bombardowań czy śmierci, ale także świadomość, że zagrożenie dotyczy naszych najbliższych — może uruchomić w psychice mechanizmy, które prowadzą do ostrej reakcji stresowej, a następnie do zespołu stresu pourazowego (PTSD) oraz utrwalonej traumy.

Często rodzice są fizycznie nieobecni podczas przerażających epizodów w życiu swojego dziecka. Czasami nie zdają sobie sprawy, że dana sytuacja jest traumatyczna dla małego człowieka. Dzieci nie chcą lub nie potrafią opowiedzieć co się wydarzyło. Dzieje się tak nie tylko z powodu, że mają mały zasób słów, ale też ze względu na specyfikę doznań i jakość pamięci w takich sytuacjach.

Warto zaakceptować naturalne reakcje organizmu na zagrażające zdarzenia. Zamarcie, odmienne stany świadomości w dramatycznym momencie, zaburzona pamięć, poczucie nierealności lub oderwania pomagają przetrwać najgorsze chwile. Po takim doświadczeniu, zapewniając bezpieczeństwo poszkodowanego, należy pozwolić mu, by doświadczał dreszczy, drgawek, nienaturalnych, czasem dziwnych ruchów ciała, odczuć fal gorąca i zimna. Tak uwalnia się nagromadzona energia podczas zagrażającego ż